เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ความคิดที่ไม่อาจควบคุม
เสียงเรียกของหานหยวนจิ้งไม่ได้รับการตอบกลับจากฮั่วจือ และไม่ได้รับการตอบกลับจากใครเลยแม้แต่คนเดียว
วินาทีนั้นเอง เขาถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าทุกคนยกเว้นตัวเขามีสีหน้าคลั่งไคล้ที่ดูสงบนิ่งอย่างประหลาด ทุกคนต่างมองไปยังทิศทางเดียวกัน จ้องเขม็งและก้าวเท้าเดินไปทางนั้นอย่างพร้อมเพรียง ราวกับกำลังมุ่งหน้าไปสู่จุดหมายเดียวกันอย่างเชื่องช้าทว่าแน่วแน่
เขาพยายามเข้าไปดึงตัวคนอื่นไว้ แต่ไม่ว่าจะออกแรงมากแค่ไหนก็ไม่สามารถหยุดยั้งฝีเท้าของพวกเขาได้เลย
ขณะเดียวกัน สปอร์ขนาดเล็กไร้สีก็ฟุ้งกระจายไปทั่วอากาศ แสงเรืองรองสีน้ำเงินอมม่วงงอกเงยเต็มอุโมงค์ ย้อมพื้นที่ใต้ดินอันมืดมิดให้ดูราวกับทุ่งร้างใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน
คล้ายกับหมู่ดาวบนฟากฟ้าที่ร่วงหล่นลงมา องค์ประกอบในอากาศดูเหมือนจะเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว กลิ่นอับชื้นปนฝุ่นเก่าแก่ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นหอมหวานเอียนปนคาวคลุ้ง