เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ลงสู่ถ้ำลึก ดำดิ่งสู่ห้วงน้ำเย็นยะเยือก
แสงแดดเลือนหายไปตรงปากปล่องถ้ำที่ลึกลงไปกว่าร้อยเมตร เหลือเพียงหยดน้ำที่หยดลงมาจากปลายหินงอกดังติ๋งๆ
หากยืนอยู่บนพื้นดินที่ราบเรียบแล้วมองลงไปในปากถ้ำขนาดมหึมาราวกับปากอสูรร้าย ก็จะเห็นเพียงโขดหินตะปุ่มตะป่ำสองข้างทางและความมืดมิดที่เย็นยะเยือกถึงกระดูก
ถ้ำนี้ลึกและมืดมิดจนชวนให้จินตนาการไปว่านี่คือประตูนรก
หลังจากร่ำลาทีมสนับสนุนที่เตรียมอุปกรณ์ให้ครบครัน ผู้เข้าสู่สนามพลังทั้งห้าคนก็โรยตัวตามเชือกลงสู่ก้นถ้ำข่าลาสั่วหนีหย่า ยิ่งลึกลงไปเท่าไหร่ ไอเย็นเยียบก็ยิ่งแทรกซึมลึกเข้าไปในร่องกระดูกมากเท่านั้น
แกร๊ก
ใครบางคนเปิดไฟฉายคาดหัว ส่องสว่างให้เห็นผนังหินที่เรียบลื่นจากการกัดเซาะของสายน้ำและกระแสลมมานานนับปี
กร๊อบ
อีกคนปลดเชือกโรยตัว ก้าวเท้าเหยียบลงบนพื้นหินแข็งกระด้างก้นถ้ำ เหยียบซากกระดูกสีขาวโพลนที่เกลื่อนพื้นจนแตกหัก คาดว่าคงเป็นสัตว์ป่าที่พลัดตกลงมาจากด้านบน
“นั่นอะไรน่ะ”