เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 เชื่อสนิทใจ
“ฉันได้ยินเสียงอยู่นิดหน่อย น่าจะเป็นเสียงที่ดังมาจากโลกฝั่งนั้น ทั้งเสียงฝีเท้า เสียงลิฟต์ เสียงสัตว์ประหลาดโผล่มา แล้วยังมีเสียงเลื่อยไฟฟ้าด้วย... เอาเป็นว่าเยอะแยะไปหมดเลย”
คำบอกเล่านี้ฟังดูสยองขวัญและน่าตกใจมาก แต่พอเอาไปเทียบกับอีกเรื่องหนึ่งกลับดูธรรมดาไปเลย นั่นคือทั้งที่ตัวของหานหยวนจิ้งอยู่ในสายตาของพวกเขามาตลอด แต่จู่ๆ ตามร่างกายของเขากลับมีบาดแผลและคราบน้ำที่เกิดขึ้นจากในโลกเกมทำสมาธิโผล่ขึ้นมาดื้อๆ
ฉู่ซวี่ชวนเสริมขึ้นว่า “อืม เสียงพวกนั้นละเอียดและสมจริงมาก สมจริงขนาดที่ฉันสามารถจินตนาการภาพเหตุการณ์ตามเสียงพวกนั้นได้เป็นฉากๆ เหมือนกำลังดูหนังอยู่ตรงหน้าเลย”
พอได้คำตอบจากทุกคนแล้ว คนที่ตั้งคำถามกลับไม่พูดอะไรตอบรับสักคำ หานหยวนจิ้งยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น ราวกับกำลังจมอยู่ในห้วงความคิด แต่ดูเหมือนจะหลับตาพักผ่อนเสียมากกว่า
ฉือม่อซีเบนสายตาหนีอย่างทำตัวไม่ถูก ก่อนจะหันไปยิ้มเจื่อนๆ ให้ฮั่วจือกับเพื่อนร่วมทีมอีกคนที่ยังไม่ค่อยคุ้นเคย