เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 มนุษย์... หมี? เด็กหนุ่มคนนั้น... กำลังยิ้มอยู่
"ชื่อของคุณคือ Brown เหรอครับ ผู้หมวดบราวน์" หานหยวนจิ้งนั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับ ยกมือเท้าคางมองทิวทัศน์ซ้ำซากนอกหน้าต่างรถอย่างเบื่อหน่าย "เป็นชื่อที่พิเศษดีนะครับ"
"ขอบคุณที่ชมครับ ถึงคนส่วนใหญ่จะใช้คำนี้เป็นนามสกุล แต่พ่อแม่ของผม... เอาเป็นว่ามันคือชื่อของผมจริงๆ แปลว่าความโรแมนติก ร่าเริง และอบอุ่น คงเป็นคำอวยพรดีๆ ที่ท่านมอบให้ผมล่ะมั้ง"
รถออฟโรดทิ้งห่างฝูงชาวบ้านไว้เบื้องหลังจนลับตา พวกเขาเลี้ยวโค้งมุ่งหน้าขึ้นเนินเขา ค่อยๆ ลัดเลาะไปตามเส้นทางคดเคี้ยวในป่าลึก
ในฐานะตำรวจประจำเขต บราวน์คุ้นเคยกับพื้นที่แถบนี้เป็นอย่างดี ใช้เวลาไม่นานเขาก็หาเส้นทางที่รถออฟโรดพอจะวิ่งผ่านไปได้ จนอ้อมมาถึงอีกฝั่งของถ้ำได้สำเร็จ
หานหยวนจิ้งเอ่ยขึ้น "แต่รากศัพท์ของคำว่า Brown มาจากสีน้ำตาลเข้มไม่ใช่เหรอครับ สีน้ำตาลแบบหมีสีน้ำตาลน่ะ"
"..." มือที่จับพวงมาลัยของบราวน์กำแน่นขึ้นเล็กน้อย "ผมไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร"