เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 เต้นรำไม่หยุดหย่อน ราวกับมีสมองอื่นคอยบงการ
"นายเป็นคนแกะสลักเจ้านี่ขึ้นมาเองเหรอ!" อีกสี่คนที่เหลือร้องอุทานออกมาพร้อมกันเสียงดังลั่น
ชายหนุ่มที่ตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งสี่กลับไม่สะทกสะท้าน เขายกมือหยิบรูปแกะสลักหมีขึ้นมาอย่างง่ายดาย ใช้นิ้วโป้งปัดเศษขี้เลื่อยออกเล็กน้อย แล้ววางโชว์ตรงหน้าทุกคน
"ก็แค่กลตื้นๆ ธรรมดา ถ้าพวกนายสังเกตดีๆ ก็จะเห็นรอยตำหนิหยาบๆ ของมัน แต่ก็นะ คงหวังให้พวกนายใช้สติคิดวิเคราะห์ภายใต้ความกลัวสุดขีดได้ยาก ฉันเลยเฉลยให้ฟังตรงๆ เลยดีกว่า"
"ใครมันจะไปเล่นตลกหลอกผีในสนามพลังกันเล่า!"
ฉู่ซวี่ชวนยกมือกุมขมับ พอนึกถึงตอนที่ตัวเองรับปากอาเยว่เป็นมั่นเป็นเหมาะเมื่อครู่ ก็อยากจะขุดหลุมฝังตัวเองลงไปเสียเดี๋ยวนี้
อ้ายเสี่ยวหงเพิ่งหลุดออกจากความหวาดกลัวที่จินตนาการไปเอง เสียงของเธอยังสั่นเครือ "แต่ตอนที่ฉันเดินลงมาตอนแรก ยังไม่เห็นมันเลยนี่คะ"
"สิ่งที่เรียกว่าไพ่ตาย ไม่จำเป็นต้องรีบงัดออกมาโชว์ตั้งแต่แรก อย่างน้อยรูปแกะสลักนี้ฉันก็ทำเผื่อไว้ใช้ยามฉุกเฉินเท่านั้น"