เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 หมีกินคน มันมาแล้ว
【แขกของหมี】
หานหยวนจิ้งลืมตาขึ้น
เขารู้สึกว่าตัวเองนอนอยู่ในถุงนอน แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ่านรอยต่อของเนื้อผ้าเข้ามาตกกระทบดวงตาพอดี รูม่านตาสีเขียวมะกอกหดเล็กลงจนเกือบเป็นเส้นตรงเมื่อถูกแสงจ้ากระตุ้น
นี่คือเต็นท์สีเบจ เนื้อผ้าไม่หนานัก แต่กันลมกันฝนได้ค่อนข้างดี แผ่นรองนอนปูเต็มพื้นที่ด้านล่าง ส่วนถุงนอนกินพื้นที่ไปเกือบครึ่งเต็นท์ ตรงมุมเต็นท์มีกระเป๋าเป้เดินป่าใบใหญ่เปิดอ้าอยู่ ข้างในเตรียมอาหารและน้ำดื่มไว้พร้อมสรรพ
ไฟฉายส่องสว่างถูกปิดไปแล้ว
นี่คือเต็นท์ตั้งแคมป์กลางแจ้ง ระดับเทคโนโลยีของสนามพลังนี้น่าจะใกล้เคียงกับโลกแห่งความเป็นจริง
หานหยวนจิ้งสรุปในใจ ก่อนจะก้มลงมองเสื้อผ้าที่ตัวเองสวมใส่อยู่ในฐานะตัวตนเริ่มต้นหลังเข้าสู่สนามพลัง เสื้อแห้งไว เสื้อไหมพรม กางเกงเดินป่า และเสื้อแจ็กเก็ตกันลม
ชัดเจนว่าตัวตนเริ่มต้นของเขาในสนามพลังนี้คือนักตั้งแคมป์เดินป่า ส่วนรายละเอียดอื่นๆ คงต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมต่อไป