เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 577 ผนึกเอลดราซี
“เรียบร้อย!
แม้กลิ่นอายแห่งหุบเหวไร้ก้นบึ้งจะถูกผนึกไว้อย่างสมบูรณ์แล้ว แต่ฉันก็ยังได้รับพลังอันแข็งแกร่งจากเศษเสี้ยวชิ้นนั้นมากพอที่จะใช้ความสามารถพิเศษต่างๆ ได้ตามใจปรารถนา ไม่ว่าจะเป็น 【ถ้อยคำดูหมิ่น】 【วัจนะแห่งความโกลาหล】 【วาทะแห่งความมืด】 หรือ 【การโจมตีด้วยแสงชั่วร้าย】
นอกจากนี้ ฉันยังสามารถอัดฉีดพลังงานแห่งหุบเหวไร้ก้นบึ้งเข้าไปในอาวุธ ทำให้มันได้รับโบนัสเสริมพลังเพิ่มขึ้นอีก +1 ระดับการเสริมพลัง พร้อมกับเอฟเฟกต์พิเศษที่แฝงความชั่วร้ายและความโกลาหล
ที่สำคัญที่สุด เพียงอาศัยมืออสูรข้างนี้ ฉันก็สามารถร่ายเวทอาร์เคนและเวทศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งถึงเก้าได้ทันที โดยไม่ต้องใช้เทคนิคเวทมนตร์เหนือขอบเขตแม้แต่น้อย ส่วนเวทมนตร์ระดับเก้าขึ้นไปก็สามารถลดระยะเวลาร่ายลงเหลือเพียงหนึ่งในสี่ของเวลาเดิมได้ทั้งหมด
ยิ่งไปกว่านั้น หากนับรวมพลังเสริมจากอาร์คเดวิลเข้าไปด้วย เวทมนตร์ระดับหนึ่งถึงหกก็แทบไม่จำเป็นต้องจดจำหรือเตรียมการใดๆ อีกต่อไป ทั้งยังไม่ถูกจำกัดด้วยช่องเวทมนตร์อีกด้วย
อยากร่ายวันละกี่ครั้งก็ทำได้ตามใจ
พลังของเวทมนตร์ยังเพิ่มขึ้นตามระดับการร่ายเวทโดยกำเนิดที่สูงขึ้น คล้ายกับผู้ใช้เวทสายซอร์เซอเรอร์อีกด้วย
หลังจากดูดซับพลังจากเศษเสี้ยวแห่งหุบเหวไร้ก้นบึ้ง ระดับซอร์เซอเรอร์ของฉันในตอนนี้ก็เทียบเท่ากับ LV45 แล้ว อีกทั้งยังมีภูมิคุ้มกันต่อเวทมนตร์ระดับต่ำกว่าเจ็ด เรียกได้ว่าความรู้สึกโดยรวมแทบไม่ต่างอะไรจากจ้าวแห่งหุบเหวไร้ก้นบึ้งตัวจริงเลย