เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 573 ข้าแค่อยากได้ของฟรีเท่านั้นเอง
“เป็นอย่างไรบ้าง เจ้ามอบสิ่งนั้นให้เขาแล้วหรือยัง?”
ท่ามกลางความมืดมิดสนิท ณ ส่วนลึกที่สุดของหุบเหวไร้ก้นบึ้ง ดวงตาสีแดงขนาดมหึมาคู่หนึ่งกำลังทอดมองเทพีแมงมุมลอลธ์ (Lolth) (Lolth)จากเบื้องบนอย่างเย็นชา
ไม่ต้องถามก็รู้ว่าเจ้าของดวงตาคู่นั้นคือเจตจำนงแห่งระนาบหุบเหวไร้ก้นบึ้ง ผู้ได้รับสมญานามว่า “อูลกาเชค”
ทว่าแตกต่างจากท่าทีเย็นชาไร้ความรู้สึกตามปกติอย่างสิ้นเชิง วันนี้ดูเหมือนเขาจะตื่นเต้นและคาดหวังอยู่เล็กน้อย จนแม้แต่น้ำเสียงและจังหวะการพูดยังมีความผันผวนอย่างเห็นได้ชัด
ลอลธ์ (Lolth) (Lolth)สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้ได้อย่างเฉียบคม นางจึงยกมือข้างหนึ่งขึ้นทาบอก ก่อนจะค้อมกายเล็กน้อยแล้วตอบว่า “ใช่แล้ว ตามคำสั่งของท่าน ข้าเป็นผู้ยัดเศษเสี้ยวแห่งหุบเหวนั่นใส่มือซอธด้วยตนเอง
แต่สิ่งที่ต้องแลกมาก็คือร่างอวตารร่างหนึ่งของข้าถูกทำลายลง
ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังถูกเหล่าเทพเจ้าแห่งระนาบเกรย์ฮอว์กร่วมมือกันจำกัดอิสรภาพ ห้ามปรากฏตัวในโลกนั้น หรือส่งร่างอวตาร ร่างฉาย และผู้แทนศักดิ์สิทธิ์ลงไป อย่างน้อยก็เป็นเวลาห้าร้อยปี
ไอ้สารเลวนั่นฉวยความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับท่านมาใช้เป็นเครื่องมือข่มขู่ ต่อหน้าเหล่าเทพแห่งออส เขาผลักความผิดและโยนโคลนสกปรกทั้งหมดมาให้ข้ารับแทน
ที่ร้ายกาจยิ่งกว่านั้นคือ ตอนนี้ข้ายังสร้างความแค้นกับจอมอสูรหลายตน รวมถึงกลาซต์ด้วย”