เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 564 ท่านเทพแห่งการลอบสังหารผู้เป็นที่รัก บาห์ล เป็นท่านหรือไม่
ท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยเมฆดำ เป็นท้องฟ้าที่ไม่มีวันได้เห็นแสงตะวัน รอบด้านเต็มไปด้วยก้อนหินประหลาดที่มีใบหน้าของผู้ทุกข์ทรมานงอกอยู่ทั่วทั้งก้อน ที่ราบรกร้างทอดยาวสุดลูกหูลูกตา แม่น้ำและลำธารต่างมีสีแดงฉานราวกับโลหิต แม้แต่ในอากาศก็ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย...
ที่นี่คืออาณาจักรของบาห์ล เทพแห่งการลอบสังหาร สถานที่ซึ่งไม่ว่าเวลาใดก็ล้วนทำให้ผู้มาเยือนรู้สึกหวาดกลัว เจ็บปวด และอึดอัดกดดันจนแทบหายใจไม่ออก
มีเพียงสภาพแวดล้อมเช่นนี้เท่านั้น ที่จะทำให้วิญญาณของปุถุชนหลังผ่านกระบวนการเวียนว่ายตายเกิด ถูกแรงกดดันมหาศาลจากภายนอกบีบคั้นจนเสียสติได้อย่างรวดเร็ว กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่เย็นชาและกระหายเลือด
หลังจากสาวกของบาห์ลเสียชีวิตลง ทุกคนล้วนต้องเข่นฆ่ากันเองอย่างต่อเนื่องไม่รู้จบอยู่ภายในดินแดนอันรกร้างแห่งนี้ เพื่อสนองความปรารถนาในความรุนแรง โลหิต และความตายของเทพแห่งการลอบสังหาร
นอกจากนี้ ยังมีสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายจากระนาบเบื้องล่างอย่างเช่น ปีศาจ อสูรยูโกรลอส และมาร เข้าร่วมเกมสังหารอันไร้จุดสิ้นสุดนี้ด้วยเช่นกัน โดยมีจุดประสงค์เพื่อออกล่าวิญญาณ
หากพิจารณาจากโครงสร้างของอาณาจักรและกฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ก็อาจกล่าวได้ว่าในบรรดาเทพมรณะทั้งสาม บาห์ลคือผู้ที่มีระดับต่ำต้อยที่สุด เป็นพวกที่ไร้ทั้งวิสัยทัศน์ รสนิยม และความสามารถในการใช้เหตุผลมากที่สุด