เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 520 ขึ้นเรือโจรเสียแล้ว
“ฝ่าบาทจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งจักรวรรดิชายฝั่งตะวันตก โปรดอนุญาตให้ข้าเป็นตัวแทนของเทย์และเหล่าจอมเวทเสื้อคลุมแดงทุกคน กล่าวคำทักทายและแสดงความเคารพอย่างสุดซึ้งต่อพระองค์ด้วยเถิด”
คาไลยาเอ่ยคำกล่าวเปิดการสนทนาที่นางเตรียมครุ่นคิดมาตลอดทางออกมาตรงๆ โดยไม่มีท่าทีสำรวมอย่างที่นักการทูตพึงมีแม้แต่น้อย แม้แต่การถวายคำนับก็ยังเป็นการคุกเข่าลงทั้งสองข้าง แทนที่จะใช้เข่าข้างเดียวตามธรรมเนียมทั่วไป
แม้นางจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อรักษาความสงบเยือกเย็น ทั้งยังก้มหน้าลงเพื่อหลีกเลี่ยงการสบตาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ทว่า ก็ยังมองเห็นแขนที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมสีแดงอันกว้างใหญ่สั่นระริกเล็กน้อยได้อย่างชัดเจน เห็นได้ชัดว่านางถูกพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งเก็บสะสมอยู่ภายในประกายพลังของนักเดินทางระนาบระดับสูงทำให้หวาดหวั่นเข้าแล้ว
อย่างไรเสีย สิ่งที่จอมเวทเสื้อคลุมแดงได้รับการปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กก็คือ ให้ก้มหัวและเชื่อฟังคำสั่งของผู้แข็งแกร่งที่ตนไม่อาจต่อกรได้ ส่วนผู้ที่อ่อนแอกว่าตนก็ต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อกดขี่ข่มเหงและรีดไถผลประโยชน์
ส่วนเรื่องหน้าตาหรือศักดิ์ศรีนั้นล้วนไม่สำคัญทั้งสิ้น ขอเพียงมีชีวิตรอดและอยู่จนถึงท้ายที่สุด ก็ยังมีโอกาสได้เป็นผู้ชนะ
ด้วยมีเส้นแบ่งทางศีลธรรมที่ยืดหยุ่นมาโดยตลอด คาไลยาจึงไม่ใส่ใจเลยว่าการคุกเข่าถวายคำนับเช่นนี้จะทำให้นางในฐานะตัวแทนของเหล่าจอมเวทเสื้อคลุมแดง หรือกระทั่งเทย์ทั้งประเทศ ต้องขายหน้าหรือไม่