เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 495 คุณค่าของการนำยาลูไซเอลมาใช้ประโยชน์
“ใคร?!”
ชายร่างอ้วนที่เป็นหัวหน้าสะดุ้งเฮือก รีบก้มลงเก็บมีดสั้นที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา แม้แต่กางเกงก็ยังไม่มีเวลาสวมให้เรียบร้อย ก่อนจะหมุนตัวกลับไปอย่างรวดเร็ว
ผลปรากฏว่าเบื้องหน้าของเขาคือร่างหนึ่งที่ถูกปกคลุมมิดชิดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยผ้าคลุม
เนื่องจากหมวกคลุมศีรษะบดบังใบหน้าไว้อย่างมิดชิด จึงไม่อาจมองเห็นหน้าตาของอีกฝ่ายได้เลย สิ่งเดียวที่พอจะใช้จำแนกได้คือริมฝีปากและลำคอซึ่งปราศจากหนวดเคราหรือแม้แต่ตอหนวด รวมถึงลูกกระเดือกที่เห็นชัดตรงลำคอ จากลักษณะเหล่านี้พอจะตัดสินได้ว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นชายหนุ่มที่ยังอายุน้อยมาก
แน่นอนว่า เหตุผลที่ทำให้เขาตื่นตระหนกถึงเพียงนี้ เป็นเพราะเขาเคยเห็นกับตาว่ามีคนบางคนถูกโจรหรือมือสังหารที่จู่ๆ ก็กระโจนออกมาจากความมืดสังหารตายในขณะที่กำลัง “ลงมือทำธุระ” อยู่
ในฐานะคนที่คลุกคลีอยู่ตามตรอกซอกซอยของเวสต์เกตมานานหลายปี จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ถูกฆ่าตายหรือถูกจับไปแขวนคอ นับเป็น “ผู้โชคดี” คนหนึ่ง
ชายร่างอวบเล็กน้อยผู้นี้เข้าใจเป็นอย่างดีว่า เมื่อเทียบกับช่วงเวลาพักผ่อนหรือนอนหลับแล้ว ช่วงเวลาที่มนุษย์กำลังปลดปล่อยความปรารถนาและดื่มด่ำกับความสุขจากสัญชาตญาณทางร่างกายต่างหาก คือช่วงเวลาที่เปราะบางที่สุดและปราศจากการป้องกันตัวมากที่สุด