เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 480 เป็นนายเหนืออำนาจ มิใช่ทาสรับใช้ของอำนาจ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า การไล่ล่าสังหารฝูงสัตว์ประหลาดที่แตกพ่ายกระจัดกระจายหลบหนีไปคนละทิศละทางในยามค่ำคืนอันมืดมิดนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างแน่นอน
แม้แต่กองทัพใหม่แห่งอัมน์ที่มีความสามารถในการมองเห็นในความมืดอยู่บ้าง รวมถึงมังกรที่ผลิตขึ้นเป็นจำนวนมากด้วยเทคโนโลยีเวทมนตร์พันธุกรรม ก็ทำได้เพียงสกัดกั้นเป้าหมายกลุ่มใหญ่ก่อน ส่วนเป้าหมายเล็กๆ ที่กระจัดกระจายกันเพียงหนึ่งหรือสองตัว หรือสองสามตัว ก็จำต้องปล่อยไป
ท้ายที่สุดแล้ว คำกล่าวที่ว่า ‘ตราบใดที่ไม่ได้เป็นการถอนกำลังอย่างเป็นระบบและเลือกยอมจำนนโดยสมัครใจ ต่อให้เป็นหมูหลายพันหรือหมื่นตัวที่วิ่งเตลิดไปทั่ว ก็ยังต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะจับได้หมด’ นั้นเป็นความจริงอย่างยิ่ง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสัตว์ประหลาดอันโหดเหี้ยมชั่วร้ายที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งสามารถจับมนุษย์กินเป็นอาหารได้อย่างน่าสยดสยองเหล่านี้
ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากสถานการณ์ในสนามรบตกอยู่ในความโกลาหลอย่างสิ้นเชิงไปนานแล้ว ทหารพันธมิตรจำนวนมากที่ไม่อาจควบคุมได้กำลังไล่ตามสัตว์ประหลาดเหล่านั้นไปติดๆ จึงไม่เหลือสิ่งที่เรียกว่ารูปขบวนหรือแนวรบอีกต่อไป
ดังนั้น หากใช้เวทมนตร์ระดับตำนานหรือพิธีกรรมเวทมนตร์ที่มีขอบเขตส่งผลกว้างใหญ่เกินไป ก็มีโอกาสสูงที่จะโจมตีพวกเดียวกันเองโดยไม่ตั้งใจ
เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น พวกเขาจึงทำได้เพียงปล่อยให้เหล่าทหารที่ถูกกระตุ้นด้วยเลือดและการสังหารเหล่านี้สนุกสนานกับการไล่ฆ่าอย่างเต็มที่