เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 444 อุดมคติกับความเป็นจริง
“ดังนั้น... เจ้ากำลังจะขึ้นเป็นราชาแห่งอัมน์ เพื่อปกครองประเทศนี้อย่างนั้นหรือ?”
หลังออกจากเขตบริหารเมืองมาแล้ว ฟีดที่อดกลั้นมานานในที่สุดก็ทนไม่ไหว เอ่ยถามออกมา
ในฐานะ ‘ลูกกระจ๊อก’ ที่ได้เข้าร่วมการประชุมสภาผู้แทนเป็นครั้งแรก ทั้งยังได้เฝ้าสังเกตการณ์กระบวนการทั้งหมด นางแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าตนเองจะได้ยินข่าวที่น่าตื่นตะลึงถึงเพียงนี้
ถึงขั้นได้เห็นกับตาว่าตัวแทนจากกลุ่มผู้มีอำนาจระดับสูงของสมาคมจอมโจรเงาถูกกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ก่อนจะถูกถีบกระเด็นออกไปอย่างกับสุนัขข้างถนนที่เจ้าของทอดทิ้ง
ในเวลานี้เอง มือสังหารเอลฟ์สายเลือดปีศาจผู้นี้จึงเข้าใจอย่างแท้จริงว่า ชายหนุ่มมนุษย์ตรงหน้าซึ่งตามปกติมักประดับรอยยิ้มสุภาพอ่อนโยนอยู่เสมอ แท้จริงแล้วมีความเด็ดขาดและแข็งกร้าวซ่อนอยู่ในกระดูกเพียงใด
โดยเฉพาะยามที่เขาปลดปล่อยแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมา เขาแทบไม่ต่างจากทรราชตัวจริงเสียงจริง ไม่ยอมให้ใครฝ่าฝืนเจตจำนงของตนเองโดยเด็ดขาด มิฉะนั้นคนผู้นั้นจะต้องเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่ในทันที
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?”
จั่วซือหยิบเหรียญทองแดงโยนให้พ่อค้าแผงลอยริมทางเพื่อซื้อส้ม จากนั้นรับส้มมาหลายผลจากมืออีกฝ่าย แล้วแบ่งครึ่งหนึ่งให้เอลฟ์สายเลือดปีศาจที่เดินตามหลัง ก่อนจะเดินทอดน่องชมตลาดอันคึกคักต่อไปตามลำพัง พร้อมเอ่ยถามโดยไม่หันกลับมามองว่า “เจ้าคิดว่าเมืองแห่งทองคำที่อยู่ใต้เท้าพวกเราแห่งนี้ ในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
“เอ่อ... ข้าคิดว่าก็ดีไม่น้อย