เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 438 นี่เป็นเพียงเรื่องบังเอิญจริงๆ หรือ?
การลอบขโมยของต่อหน้าหมีขาวตัวหนึ่งที่ดูดุร้ายอย่างยิ่ง และเห็นได้ชัดว่าขย้ำโจรตายไปแล้วไม่ต่ำกว่าหลายสิบคน จะให้ความรู้สึกเช่นไรกัน?
เพียงมองสีหน้าตึงเครียดของไอมอนในเวลานี้ รวมถึงมือทั้งสองข้างที่สั่นเทาเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ ก็พอจะรู้คำตอบแล้ว
หากไม่ใช่เพราะนางไม่มีเงินติดตัวแม้แต่แดงเดียว ทั้งยังหิวโหยติดต่อกันมาหลายวัน ระหว่างนั้นได้กินเพียงปลาย่างที่สุกๆ ดิบๆ และไม่ได้ปรุงเกลือเลยแม้แต่ครั้งเดียว นางขอสาบานว่าจะไม่มีวันทำเรื่องที่ทั้งอันตรายและบ้าบิ่นเช่นนี้เด็ดขาด
เพราะเพียงมองบาดแผลอันน่าสยดสยองบนร่างศพ ก็สามารถบอกได้แล้วว่าหมีขาวที่กำลังหมอบอย่างเกียจคร้านอยู่บนก้อนหินตัวนั้นอันตรายเพียงใด
ไม่ว่าจะเป็นบาดแผลที่ถูกเขี้ยวแหลมคมฉีกกระชาก หรือศีรษะที่ถูกอุ้งเท้าตบจนกะโหลกแตก สมองกระจาย ทุกสิ่งล้วนเป็นหลักฐานยืนยันถึงพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวของมัน
ไอมอนไม่คิดเลยว่ามีดสั้นเล็กๆ ที่เหน็บอยู่ตรงเอว หรือธนูสั้นที่สะพายอยู่ด้านหลัง จะสามารถสร้างภัยคุกคามใดๆ ต่อสัตว์ร้ายระดับนี้ได้
แม้นางจะไม่ค่อยเข้าใจนักว่า เหตุใดทางใต้ของประตูบัลเดอร์ซึ่งมีอากาศอบอุ่นพอสมควร จึงมีหมีขาวที่ปกติพบได้เฉพาะในเขตขั้วโลกปรากฏตัวขึ้น
หรือว่ามันจะหนีมาจากเทือกเขาเมฆหมอกทางตอนใต้ที่อยู่ไกลออกไป?