เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 394 เจ้าอย่าดีไม่รู้จักรับเสียเล่า
หลายวันต่อมา ณ ปากทางเข้ารอยแยกแห่งหนึ่งในมหาอะบิส จั่วซือซึ่งกำลังควบคุมร่างของเดเวียน ในที่สุดก็ได้เห็นรูปลักษณ์แท้จริงของระนาบแห่งความโกลาหลและชั่วร้ายขั้นสุดยอดแห่งนี้ด้วยตาตนเอง
ที่นี่แตกต่างจากหน้าผาสูงชันหรือภูเขาสูงในระนาบวัตถุอยู่ไม่น้อย เมื่อทอดสายตามองลงไปเบื้องล่าง สิ่งที่เห็นกลับไม่ใช่ทิวทัศน์ใดๆ มีเพียงความมืดมิดที่ลึกจนหยั่งไม่ถึงเท่านั้น
ไม่มีผู้ใดรู้ว่ารอยแยกของมหาอะบิสลึกเพียงใด กระทั่งยังไม่อาจยืนยันได้ด้วยซ้ำว่า ระหว่างที่กำลังร่วงหล่นลงไปนั้น จะมีประตูมิติเปิดออกอย่างกะทันหัน แล้วส่งตัวผู้ตกลงไปปรากฏตรงหน้าจ้าวปีศาจตนใดตนหนึ่งโดยตรงหรือไม่
ที่ร้ายยิ่งกว่านั้นคือ หินและชั้นดินบนหน้าผาของที่นี่ล้วนมีสีแดงฉานอย่างประหลาด ทั้งยังส่งกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่อาจกำจัดให้หมดไปได้
มีข่าวลือว่าสิ่งนี้เป็นผลมาจากสงครามโลหิตที่ดำเนินมาอย่างยาวนานจนไม่อาจระบุได้ว่ากี่ปี เลือดของปีศาจจากอะบิสและปีศาจนรกซึมลึกลงไปในผืนดิน จึงทำให้เกิดสภาพเช่นนี้ขึ้น
แน่นอนว่าเหล่าพ่อมดและนักวิชาการที่เคยทำการศึกษาค้นคว้าอย่างจริงจัง กลับเชื่อถือคำอธิบายอีกแบบหนึ่งมากกว่า พวกเขามองว่านี่คือการสำแดงเจตจำนงของระนาบ เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงความโกลาหล การทรยศหักหลัง และการเข่นฆ่าที่ไม่มีวันสิ้นสุดของอะบิส