เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 ข้ารู้สึกเหมือนถูกหมายหัวอยู่เลย
สำหรับเมืองการค้าแห่งหนึ่งซึ่งมีประชากรอาศัยอยู่เป็นประจำไม่ถึงหนึ่งแสนคน และระดับการผลิตยังอยู่เพียงช่วงปลายยุคกลางถึงต้นยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา การที่จู่ๆ มีประชากรจากภายนอกหลั่งไหลเข้ามามากกว่าหนึ่งหมื่นคน หมายความว่าอย่างไร?
ใครก็ตามที่พอมีความรู้พื้นฐานด้านสังคมศาสตร์อยู่บ้าง ย่อมตอบได้ทันทีว่านี่คือหายนะอันน่าสะพรึงกลัวอย่างแน่นอน
เพราะแม้จะเป็นเพียงสามัญชนธรรมดาที่ไม่มีอาวุธติดกายหนึ่งหมื่นคน ก็ยังต้องบริโภคอาหารเป็นจำนวนมหาศาล อีกทั้งยังต้องแย่งชิงทรัพยากรทางสังคมและสิ่งของจำเป็นในการดำรงชีวิตกับชาวเมือง ซึ่งเดิมทีก็มีอยู่อย่างขัดสนอยู่แล้ว ท้ายที่สุดย่อมก่อให้เกิดความขัดแย้ง ความบาดหมาง และปัญหานานัปการที่ไม่อาจประนีประนอมกันได้
หากนับรวมความเข้าใจผิดและความเป็นปฏิปักษ์ที่อาจเกิดจากความแตกต่างทางเชื้อชาติ ศาสนา วัฒนธรรม และค่านิยมเข้าไปด้วย ไม่แน่ว่าทั้งเมืองอาจตกอยู่ในสภาพปั่นป่วนวุ่นวายเป็นเวลานาน หรือถึงขั้นเกิดจลาจลนองเลือดและการเข่นฆ่าล้างแค้นอันน่าสะพรึงกลัว
อย่างไรเสีย ด้วยจำนวนกองกำลังทหารเพียงน้อยนิดที่แพนทอสมีอยู่ การจะรักษาความสงบเรียบร้อยในเมืองอันกว้างใหญ่และตรอกซอกซอยที่สลับซับซ้อน ทั้งยังต้องรับประกันว่าจะไม่เกิดอาชญากรรมร้ายแรงขึ้นนั้น แทบไม่ต่างอะไรจากการฝันกลางวัน
สถานการณ์ในลักษณะนี้เคยเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วนในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ของโลก จึงไม่ใช่คำกล่าวเกินจริงเพื่อขู่ให้หวาดกลัวแต่อย่างใด