เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 ผู้อยู่อาศัยกลุ่มแรกแห่งนครอนันต์
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ลูเซียส มัลฟอยเป็นนักฉวยโอกาสโดยแท้ เขาไม่มีทางปล่อยโอกาสใดๆ ที่จะกอบโกยผลประโยชน์และความได้เปรียบให้หลุดมือไปง่ายๆ
แม้ความทะเยอทะยานของเขาจะไม่ถึงขั้นใหญ่โต และส่วนใหญ่ก็มักรู้จักวางตัวอย่างเหมาะสม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไร้ซึ่งความทะเยอทะยานเสียทีเดียว
โดยเฉพาะในสถานการณ์ปัจจุบันที่โวลเดอมอร์หมดโอกาสกลับมาผงาดอีกครั้งอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่จั่วซือก็กุมจุดชี้เป็นชี้ตายของกระทรวงเวทมนตร์ไว้ได้ในระดับหนึ่ง ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ลูเซียสจะคิดยื่นมือเข้าไปในกระทรวงเวทมนตร์ เพื่อช่วงชิงอำนาจที่ใฝ่ฝันมาครอบครอง
ท้ายที่สุดแล้ว ในสังคมมนุษย์ทุกแห่ง ลำดับชั้นของอำนาจย่อมอยู่เหนือกว่าลำดับชั้นของความมั่งคั่งอย่างมาก
หากมีเพียงเงินทอง แต่ปราศจากอำนาจที่คู่ควรกัน เช่นนั้นก็ไม่ต่างอะไรจากหมูที่ถูกเลี้ยงจนอ้วนพี ซึ่งพร้อมจะถูกเชือดได้ทุกเมื่อ
กฎข้อนี้ใช้ได้แม้กระทั่งในสังคมสมัยใหม่ที่เรียกกันว่าสังคมภายใต้หลักนิติธรรม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเหล่าพ่อมดแม่มดที่ยังคงหลงเหลือสัญชาตญาณการอยู่รอดของผู้แข็งแกร่งกินผู้อ่อนแอเอาไว้อีกเล็กน้อย
แม้ปัจจุบันตระกูลมัลฟอยจะเป็นหนึ่งในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดของโลกเวทมนตร์อังกฤษ แต่ในด้านอิทธิพลทางการเมืองก็เห็นได้ชัดว่ายังเทียบไม่ได้กับตระกูลเลือดบริสุทธิ์และตระกูลเลือดผสมที่เคยมีสมาชิกดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์มาก่อน