เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 355 เจ้าเคยถูกถล่มด้วยขีปนาวุธเวทมนตร์นับร้อยนับพันลูกหรือไม่
“เสียงนี้ช่างไพเราะเสนาะหูจริงๆ ว่าไหม?”
น้ำเสียงของชูนที่ 7 เผยความสะใจในความโชคร้ายของผู้อื่นออกมาอย่างไม่คิดปิดบัง
เพราะเขารู้ดีอย่างยิ่งว่าไอวี่โครลาซาแกรนยึดติดและหลงใหลในทรัพย์สมบัติมากเพียงใด
สาเหตุที่มังกรสีน้ำเงินตัวนี้พยายามทำลายราชวงศ์ชูนอย่างไม่คำนึงถึงสิ่งใดในตอนนั้น หากสืบสาวไปถึงต้นตอ ก็เป็นเพราะในรัชสมัยของชูนที่ 4 ทั้งสองฝ่ายเคยร่วมกันวางแผนลอบสังหารมังกรเงินที่มีนามว่า ‘เรห์มนาซาร์ผู้รุ่งโรจน์’ แต่สุดท้ายกลับเกิดความเข้าใจผิดหลายประการ ประกอบกับการแบ่งสมบัติไม่ลงตัว จึงทำให้เรื่องราวบานปลายกลายเป็นความแค้นที่ไม่มีวันเลิกราต่อกัน
ในการต่อสู้ครั้งนั้น รุ่ยฉือซึ่งยังเยาว์วัยได้รักษาสัญญาและต่อสู้แลกเลือดกับมังกรเงินที่แข็งแกร่งกว่าตนเองมาก นางได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ทำได้เพียงเลือกถอยทัพไปพักรักษาบาดแผลชั่วคราว
แต่ชูนที่ 4 กลับเข้าใจว่ามังกรทั้งสองตัวตายตกไปตามกัน จึงยึดครองสมบัติทั้งหมดไว้แต่เพียงผู้เดียวอย่างหน้าด้านๆ ทั้งยังประกาศต่อสาธารณชนว่าตนเป็นผู้สังหารมังกรยักษ์ทั้งสองตัว
และนี่เองคือเมล็ดพันธุ์แห่งหายนะเมล็ดแรกที่ถูกหว่านลงไว้ ก่อนจะนำไปสู่การล่มสลายของราชวงศ์ชูน
ต้องรู้ว่าจากการสืบค้นและตรวจสอบของนักประวัติศาสตร์ คาดว่าปีเกิดของไอวี่โครลาซาแกรนอยู่ราวๆ 145 DR
ส่วนช่วงเวลาที่นางร่วมวางแผนกับชูนที่ 4 นั้นคือปี 236 DR