เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 323 เมืองเมนโซเบอร์แรนซาน
“บัดซบ! หากรู้แต่แรกว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ ข้าคงไม่เลือกเดินทางไปเมืองเมนโซเบอร์แรนซานตั้งแต่แรก และยิ่งไม่มีทางจ้างพวกเศษสวะไร้ประโยชน์อย่างพวกเจ้า!”
อดีตเจ้าของกองคาราวานยกมือกุมใบหน้าที่บวมเป่ง ก่อนกัดฟันสบถด่าด้วยเสียงต่ำ
เพราะความสูญเสียในครั้งนี้ทำให้ทรัพย์สินทั้งหมดที่เขาอุตส่าห์ตรากตรำทำงานสะสมมานานกว่าสิบปีสูญสิ้นไปในพริบตา แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังต้องกลายเป็นหนึ่งในหมู่ทาส
แน่นอนว่า สำหรับสถานการณ์เช่นนี้ คนแคระเทาใช่ว่าจะไม่มีการเตรียมตัวรับมือไว้เลย
อย่างไรเสีย การทำธุรกิจในสถานที่อันตรายอย่างดินแดนใต้พิภพ หลังจากหาเงินได้แล้ว สิ่งแรกที่พวกเขามักทำก็คือหาทางซื้ออุปกรณ์เวทมนตร์สักชิ้นที่ช่วยให้หลบหนีได้ทุกเมื่อ
ตัวเขาเองก็เคยยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อเครื่องรางป้องกันตัวชิ้นหนึ่ง ซึ่งสามารถส่งตัวกลับไปยังเมืองคนแคระเทาได้ในชั่วพริบตา เพื่อเตรียมไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน
แต่ปัญหาก็คือ เมื่อครู่เพราะความโลภมากเกินไป ไม่ยอมตัดใจทิ้งสินค้ามูลค่ามหาศาลเหล่านั้น ทำให้หลังจากเห็นดาร์กเอลฟ์ปรากฏตัว เขาจึงไม่ได้เลือกหลบหนีในทันที แต่กลับคิดจะเจรจาต่อรองเพื่อรักษากองคาราวานของตนเอาไว้
ต้องรู้ไว้ว่า ต่อให้ดาร์กเอลฟ์จะโหดเหี้ยม ทารุณ และชั่วร้ายเพียงใด อย่างน้อยพวกเขาก็ยังเป็นคู่ค้าที่สามารถทำการค้าด้วยได้ ซึ่งแตกต่างจากปีศาจดูดสมองอย่างสิ้นเชิง เพราะพวกนั้นมักใช้พลังจิตควบคุมผู้คนเพื่อจับไปเป็นทาสโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง