เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 317 จงภักดีต่อตนเอง
มณฑลสตินเซียง แห่งอิเนสตราด
สถานที่แห่งนี้แตกต่างจากมณฑลกาวอนีอันมั่งคั่ง ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองเซราบินอย่างสิ้นเชิง ที่นี่เป็นพื้นที่ภูเขาสูงซึ่งมีระดับความสูงเหนือทะเลมาก ทั้งในดินยังปะปนไปด้วยก้อนหินจำนวนมาก จึงไม่เหมาะแก่การเพาะปลูกทำเกษตรกรรม
ทว่ามนุษย์ซึ่งมีความสามารถในการปรับตัวสูงเป็นอย่างยิ่ง กลับพัฒนารูปแบบการเลี้ยงสัตว์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นมาได้ในพื้นที่แห่งนี้
ฝูงแกะ ฝูงวัว และฝูงม้าจำนวนมหาศาลต่างเล็มหญ้าอยู่ตามทุ่งเลี้ยงสัตว์ของตระกูลตนเอง ภายใต้การต้อนของคนเลี้ยงแกะและสุนัขต้อนแกะ พวกเขาดำรงชีพด้วยอาหารจำพวกผลิตภัณฑ์จากนมและเนื้อสัตว์ตากแห้งเป็นหลัก
แน่นอนว่า หากมีพ่อค้าเดินทางผ่านมาถึง พวกเขาก็จะนำปศุสัตว์ หนังสัตว์ ผลิตภัณฑ์จากนม ขนแกะ และสินค้าอื่นๆ ออกมาขาย แลกเปลี่ยนกับสิ่งของจำเป็นอย่างเกลือ อาหารจำพวกธัญพืช และเครื่องมือเครื่องใช้ที่ทำจากเหล็ก
กล่าวโดยสรุป ผู้คนที่อาศัยอยู่บนผืนแผ่นดินแห่งนี้ดูเหมือนจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งรอบบริเวณยังมีสัตว์ประหลาดที่เป็นภัยคุกคามต่อชีวิตอย่างมนุษย์หมาป่าหรือสิ่งมีชีวิตอันเดดอยู่น้อยมาก
แต่หากเจ้าคิดว่าที่นี่คือสรวงสวรรค์อันเหมาะแก่การอยู่อาศัยที่สุดในมิติของอิเนสตราด เช่นนั้นก็ถือว่าผิดมหันต์แล้ว
สาเหตุที่มณฑลสตินเซียงมี “ความปลอดภัย” ถึงเพียงนี้ เป็นเพราะดินแดนแห่งนี้ถูกปกครองโดยกองกำลังชั่วร้ายที่ทรงอำนาจยิ่งกว่า