เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 313 นครศักดิ์สิทธิ์เซราบิน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า สำหรับโลกอย่างอินนิสตราดที่เต็มไปด้วยบรรยากาศสยองขวัญสไตล์โกธิก สถานที่ที่เหมาะที่สุดสำหรับการสืบหาข่าวสารย่อมหนีไม่พ้นโรงเตี๊ยม
ดังนั้นทันทีที่เข้ามาในเมืองเล็กๆ จั่วซือก็พาเนียสาตรงไปยังอาคารเพียงแห่งเดียวที่ยังคงเปิดไฟสว่างไสวอยู่
เพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู ก็ได้ยินเสียงบ่น เสียงสบถด่าทอ และเสียงหัวเราะหยาบโลนสารพัดดังออกมาจากด้านในแล้ว
ในฐานะเอลฟ์สาวที่ยังเยาว์วัย เนียสาเห็นได้ชัดว่าไม่คุ้นชินกับบรรยากาศเช่นนี้อย่างยิ่ง อีกทั้งกลิ่นฉุนของสุรา กลิ่นยาสูบ และกลิ่นเหงื่อที่คละคลุ้ง ก็ทำให้นางขมวดคิ้วไม่หยุดตั้งแต่ยังไม่ได้ก้าวเข้าไปข้างใน
จั่วซือสังเกตเห็นเรื่องนี้อย่างไม่ต้องสงสัย จึงเอ่ยขึ้นทันทีว่า “หากเจ้าไม่อยากเข้าไป ก็รอข้าอยู่ตรงนี้สักครู่เถอะ ไม่ต้องกังวล เมืองเล็กๆ ห่างไกลเช่นนี้ โดยทั่วไปแล้วคงไม่มีข่าวสารสำคัญอะไร อย่างมากข้าก็น่าจะออกมาได้ภายในสิบ分钟”
“ก็ได้ เช่นนั้นข้าจะรอเจ้าอยู่ข้างนอก กลิ่นเหม็นแย่ๆ ที่นี่ทำให้ข้าแทบอยากอาเจียน”
เนียสาบีบจมูกแล้วหลบเข้าไปในมุมมืดข้างๆ
อย่างไรเสีย นางก็เติบโตมาในทุ่งร้างและป่าพงไพรตั้งแต่เล็ก อากาศที่สูดหายใจเข้าไปล้วนเป็นอากาศในเซนดิคาร์ซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังธรรมชาติและมีปริมาณออกซิเจนสูง สภาพแวดล้อมของอินนิสตราดที่อุดมไปด้วยพลังงานด้านลบสีดำก็ทำให้นางรู้สึกไม่สบายตัวอย่างมากอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสถานที่อับทึบและเต็มไปด้วยควันคลุ้งอย่างโรงเตี๊ยม