เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 277 หวนคืนสู่เมืองลอยฟ้า
ท้องฟ้าสีเทาหม่น อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเน่าเปื่อย และพลังงานด้านลบที่แผ่ซ่านอยู่ทั่วสภาพแวดล้อมจนทำให้รู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก...
ทันทีที่จั่วซือก้าวผ่านประตูเคลื่อนย้ายมิติและปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งภายในหอคอยของเมืองลอยฟ้าแพลนเทีย เขาก็สัมผัสได้ถึงความไม่สบายกายและไม่สบายใจอย่างรุนแรงในเวลาเดียวกัน
เห็นได้ชัดว่าที่นี่ได้กลายเป็นอาณาจักรแห่งอันเดดอย่างสมบูรณ์ไปแล้ว อีกทั้งยังกำลังต่อต้านเขา ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่
เมื่อมองผ่านหน้าต่างออกไป จะเห็นได้รางๆ ว่าถนนด้านนอกไม่ได้วุ่นวายไร้ระเบียบเหมือนตอนที่พวกเขาหลบหนีอีกต่อไปแล้ว ทั่วทุกหนแห่งเต็มไปด้วยซอมบี้และโครงกระดูกระดับต่ำที่เดินเตร็ดเตร่อย่างไร้จุดหมาย
ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง!
เมื่อศพของผู้ร่ายเวทอันทรงพลังเหล่านั้นถูกพลังงานด้านลบกัดกร่อนและเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็นอันเดดระดับสูงขึ้น เมืองลอยฟ้าทั้งเมืองก็ถูกแบ่งออกเป็น “อาณาเขต” ขนาดเล็กใหญ่จำนวนมาก โดยแต่ละอาณาเขตมีจ้าวอันเดดตนหนึ่งเป็นผู้ปกครอง
พวกมันมีสติปัญญาสูงส่ง ไม่เพียงยึดครองหอคอยจอมเวทที่มีมูลค่าสูงเหล่านั้นเท่านั้น แต่ยังใช้พลังเวทมนตร์ของตนปรับเปลี่ยนสถานที่แห่งนี้ให้เหมาะสมกับการอยู่อาศัยของผู้วายชนม์มากขึ้นเรื่อยๆ
หมอกหนาทึบที่ปกคลุมอยู่เหนือศีรษะจนบดบังแสงอาทิตย์ได้อย่างสิ้นเชิง คือหลักฐานที่ชัดเจนที่สุด