เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 แก่นแท้ของซีเควนเซอร์เวทมนตร์
เมื่อพ่อมดเสื้อแดงทั้งหมดถอนกำลังกลับไป ประกอบกับการถูกสังหารของแมนชุนที่ทำให้สมาคมเซนทาริมพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ในที่สุดลุสคานก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของจั่วซืออย่างสมบูรณ์
กล่าวให้ถูกต้องก็คือ ตกอยู่ภายใต้การปกครองของสมาชิกแกนหลักในองค์กรของเขา ซึ่งก็คือเหล่าลิชนั่นเอง
เนื่องจากตัวเขาเองไม่เคยสนใจเรื่องการบริหารและจัดการมากนัก หลายครั้งจึงเพียงกำหนดแนวทางพื้นฐานไว้อย่างคร่าวๆ ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้ลูกน้องนำไปใช้ดุลยพินิจและแสดงความสามารถกันตามสะดวก
โดยเฉพาะวาเนสซา ซึ่งในทางปฏิบัติได้กลายเป็นผู้มีอำนาจอันดับสองขององค์กรไปแล้ว ไม่รู้ด้วยเหตุใดจึงกระตือรือร้นกับการเป็นผู้นำจัดการเรื่องเหล่านี้เป็นพิเศษ ทั้งยังทำอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยอีกด้วย
ด้วยการนำประชากรและผู้อพยพจำนวนมหาศาลที่ขนมาจากเกาะหมิงถานมาใช้ เขาจึงแก้ปัญหาการต่อต้านผู้ปกครองคนใหม่ของชาวเมืองลุสคาน ซึ่งพยายามใช้วิธีอารยะขัดขืนโดยไม่ใช้ความรุนแรง ได้อย่างง่ายดาย
ท้ายที่สุดแล้ว เดิมทีลุสคานมีประชากรที่อาศัยอยู่เป็นหลักแหล่งเพียงประมาณหนึ่งหมื่นห้าพันคนเท่านั้น
เมื่อนับรวมคนหนุ่มที่เสียชีวิตในการต่อสู้ ผู้ที่ถูกเปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตอันเดด ตลอดจนผู้ที่ถูกส่งไปใช้แรงงานหนักในเหมืองหินและเหมืองแร่แล้ว จำนวนทั้งหมดก็น่าจะมีอยู่หลายพันคน
ดังนั้น ประชากรที่เหลืออยู่ในเมืองส่วนใหญ่จึงเป็นผู้หญิง เด็ก คนชรา ผู้พิการและผู้เจ็บป่วย รวมถึงพ่อค้า องครักษ์ และสมาชิกสมาคมโจรที่มีอยู่เพียงไม่มากนัก