เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 ชั้นที่สิบเจ็ด — ท้องทะเลลึก
ขณะยืนอยู่บนท่าเรือของท่าอวกาศ อาบาลาจ้องมองห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตาเบื้องหน้า
แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่มันได้ชื่นชมทัศนียภาพเช่นนี้ แต่ถึงกระนั้น ทั้งร่างก็ยังคงรู้สึกตื่นตะลึงอย่างยากจะบรรยายออกมาเป็นถ้อยคำ
สำหรับมนุษย์แมวลายที่เติบโตมาในส่วนลึกของป่าดงดิบเขตร้อนอันห่างไกลจากโลกภายนอก มันเคยคิดว่าความยิ่งใหญ่และความเจริญรุ่งเรืองของอัสคาทลา เมืองหลวงแห่งจักรวรรดิอัมน์นั้นน่าตื่นตาตื่นใจมากพอแล้ว
ทว่าเมื่อเทียบกับทิวทัศน์อวกาศตรงหน้า สิ่งที่เคยเห็นมาก่อนกลับแทบไม่มีความหมายใดๆ เลย
โดยเฉพาะดาวเคราะห์ทอร์ริลอันมหึมาที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือ ยิ่งทำให้อาบาลาสัมผัสได้อย่างเต็มเปี่ยมว่าตนเองช่างเล็กจ้อยเพียงใด
จั่วซือซึ่งเพิ่งประกอบเรือเวทมนตร์เสร็จ เมื่อเห็นภาพนี้ก็เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มทันทีว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ทิวทัศน์นี้งดงามและน่าตื่นตะลึงใช่หรือไม่?”
“ใช่แล้ว ข้าไม่เคยกล้าฝันเลยด้วยซ้ำว่าสักวันหนึ่งจะได้มายืนอยู่ในสถานที่เช่นนี้ และมองโลกทั้งใบจากมุมมองแบบนี้ ดูเหมือนว่าการยอมรับข้อเสนอของเจ้าในตอนนั้นจะไม่ใช่เรื่องเลวร้าย อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ การผจญภัยครั้งนี้ก็ยังน่าสนใจมากทีเดียว” อาบาลากล่าวด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงเปี่ยมความรู้สึก