เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 สายฟ้าสีดำ
กระท่อมไม้หลังเล็กตรงทางเข้าป่าต้องห้าม เป็นที่พักอาศัยของรูเบอัส แฮกริด ผู้ดูแลสนามล่าสัตว์แห่งฮอกวอตส์
ในเวลานี้ ยักษ์เลือดผสมร่างมหึมาผู้มีส่วนสูงเกินสามเมตรครึ่ง กำลังงุ่มง่ามชงชาให้แขกตัวจ้อยทั้งสามที่จู่ๆ ก็มาเยือน อีกทั้งยังนำขนมสูตรพิเศษเพียงชนิดเดียวที่ตนมีออกมาเสิร์ฟ นั่นก็คือ ‘บิสกิตเปลือกหิน’
แต่เมื่อคำนึงถึงความแข็งของเจ้าสิ่งนี้ ซึ่งน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าขนมไหว้พระจันทร์ ‘ห้าธาตุโลหะ’ ในตำนานเสียอีก เฮอร์ไมโอนี่ซึ่งมีพ่อแม่เป็นทันตแพทย์ จึงเพียงใช้นิ้วบีบมันเบาๆ ก่อนวางกลับลงบนจานอย่างแนบเนียนทันที
บางทีอาจเป็นเพราะการแข่งขันควิดดิชเพิ่งจบลง ทำให้สภาพจิตใจของแฮร์รี่และรอนดูตื่นเต้นฮึกเหิมเป็นพิเศษ
โดยเฉพาะคนหลังที่กำลังเล่าเหตุการณ์ที่ตนเห็นมาอย่างออกรสออกชาติ
“สเนปเป็นคนทำ! ข้ากับเฮอร์ไมโอนี่เห็นกับตาทั้งคู่! ตอนนั้นเขาจ้องไม้กวาดเขม็ง ปากก็พึมพำอะไรบางอย่างอยู่ตลอด ต้องกำลังร่ายคาถาแน่ๆ”
“เหลวไหล! ทำไมสเนปถึงต้องทำแบบนั้นด้วย?” แฮกริดรีบโต้แย้งทันที
ในฐานะคนสนิทของดัมเบิลดอร์ เขารู้ดีว่าอาจารย์ใหญ่ไว้วางใจและให้ความสำคัญกับสเนปมากเพียงใด อีกทั้งยังพอรู้เรื่องความแค้นระหว่างสเนปกับพ่อแม่ของแฮร์รี่อยู่บ้าง
ดังนั้น หากถามว่าในโรงเรียนแห่งนี้มีใครบ้างที่ไม่อยากเห็นแฮร์รี่เกิดเรื่องขึ้น สเนปย่อมเป็นหนึ่งในนั้นอย่างแน่นอน