เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 เจ้าแห่งอัมน์
“เซอร์ซอธ… ข้าต้องยอมรับว่า วิธีปรากฏตัวของท่านสร้างความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้แก่ข้าจริงๆ เพราะในบรรดางานเลี้ยงทั้งหมดที่ข้าเคยเข้าร่วมและจัดขึ้นตลอดชีวิต ท่านเป็นคนแรกที่ใช้มังกรยักษ์เป็นพาหนะเดินทาง”
เซอร์คริสเปียนพยายามข่มความหวาดกลัวที่มีต่อสิ่งมีชีวิตร่างมหึมาตรงหน้าอย่างสุดความสามารถ พยายามแสดงท่าทีสงบนิ่งให้ได้มากที่สุด ทั้งยังพยายามใช้ถ้อยคำสร้างบรรยากาศผ่อนคลายและชวนขบขันขึ้นมาอีกด้วย
แน่นอนว่า หากขาของเขาและแขนที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อกว้างๆ ไม่สั่นระริกอย่างรุนแรงขนาดนั้น ผลลัพธ์ก็คงจะดีกว่านี้ไม่น้อย
ช่วยไม่ได้จริงๆ!
แม้แต่ผู้ประกอบอาชีพระดับต่ำก็ยังไม่อาจต้านทานแรงกดดันจากมังกรยักษ์ได้ นับประสาอะไรกับคนธรรมดาที่ไม่มีแม้แต่ระดับอาชีพ
การที่สามารถยืนอยู่ต่อหน้ามังกรเขียวโตเต็มวัยได้โดยไม่หันหลังวิ่งหนีทันที ก็นับว่ามีความกล้าหาญมากพอแล้ว
ไม่ว่าอย่างไร เซอร์คริสเปียนก็เคยเห็นเหตุการณ์มังกรขาวบุกจู่โจมและฝูงแมลงร้อยขาอสูรพุ่งเข้าโจมตีในเทือกเขาเมฆหมอกมาก่อน อย่างน้อยเขาก็มีความกล้าหาญอยู่บ้าง