เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 203 สิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่ที่สุดในแฟรุน
“วิหารของโมราดิน บิดาแห่งเหล่าคนแคระที่ถูกทิ้งร้างอย่างนั้นรึ? อยู่ในนครเขาวงกตใต้พิภพด้วย!”
เมื่อมองรูปสลักหินที่ตั้งตระหง่านอยู่ภายในถ้ำ สูงถึงสี่เมตรกว่า จั่วซือก็เผยสีหน้าประหลาดใจอย่างยิ่ง
เพราะเขานึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีใครคิดสร้างวิหารขึ้นมาในสถานที่เช่นนี้
ด้วยนิสัยของไฮลาสเตอร์ เสื้อคลุมดำ จอมเวทวิปลาส เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนที่คนผู้นี้จะสร้างสิ่งปลูกสร้างประเภทวิหารขึ้นมา
กล่าวอีกอย่างก็คือ ในฐานะผู้รอดชีวิตจากจักรวรรดิอิมาสคาร์ เขามีความรู้สึกไม่ชอบมาพากลต่อสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเทพเจ้าโดยกำเนิด เช่นเดียวกับมหาจอมเวทอาร์เคนแห่งเนเธอริล
ยิ่งไปกว่านั้น โมราดินยังเป็นเทพเจ้าสูงสุดของเหล่าคนแคระ ซึ่งแทบไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับมนุษย์เลย
“เดิมทีที่นี่เคยเป็นถิ่นฐานของเผ่าคนแคระโบราณเผ่าหนึ่ง แต่ก่อนที่จอมเวทวิปลาสจะเดินทางมาถึง พวกเขาก็ไม่รู้ว่าอพยพไปอยู่ที่อื่นแล้ว หรือไม่ก็ตายกันหมดภายใต้การรุมโจมตีของดาร์กเอลฟ์กับคนแคระเทา วิหารที่เห็นตรงหน้านี้น่าจะเป็นสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นและทิ้งเอาไว้ ไม่ว่าอย่างไร ด้วยความคุ้มครองจากบิดาแห่งเหล่าคนแคระ ที่นี่จึงเป็นหนึ่งในสถานที่ไม่กี่แห่งทั่วนครเขาวงกตใต้พิภพที่สามารถพักผ่อนได้อย่างปลอดภัย”
ขณะกล่าว ลูเกอก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น เพื่อแสดงความเคารพต่อเทพเจ้าสูงสุดแห่งเทววงศ์คนแคระ จากนั้นจึงหยิบถุงเครื่องนอนจากกระเป๋าเป้ด้านหลังออกมาคลี่ลงบนพื้น