เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 201 โรงเตี๊ยมประตูหาวและนครใต้พิภพเส้นชีพจร
หลังจากใช้เงินสดที่เหลืออยู่ไม่มากนักซื้อบ้านหลังนี้ ในที่สุดจั่วซือก็มีที่พักพิงถาวรเป็นหลักแหล่งในวอเตอร์ดีพเสียที
แม้ว่าค่าใช้จ่ายประจำวัน ทั้งค่าบำรุงรักษา ค่าทำความสะอาด ค่าอาหารการกิน รวมถึงเงินเดือนที่ต้องจ่ายให้คนรับใช้ จะรวมกันแล้วตกอยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยเหรียญทองต่อเดือนก็ตาม
แต่เมื่อเทียบกับความสามารถในการเดินทางไปมาระหว่างสองเมืองผ่านเวทเคลื่อนย้ายมิติได้ในพริบตาแล้ว เงินจำนวนเล็กน้อยเท่านี้แทบไม่มีค่าให้ต้องใส่ใจเลย
“เจ้านาย ตามคำสั่งของท่าน ข้าได้จัดให้คนรับใช้ทำความสะอาดห้องใต้ดินและห้องลับเรียบร้อยแล้ว ส่วนการทำความสะอาดครั้งใหญ่ของห้องต่างๆ บนชั้นหนึ่งและชั้นสอง อาจต้องใช้เวลาอีกสองถึงสามวัน แต่ห้องนอนใหญ่ทำความสะอาดจนเกือบพร้อมเข้าอยู่อาศัยแล้วขอรับ สุดท้ายก็ยังเหลือลานบ้านกับสวนที่เต็มไปด้วยวัชพืช คงต้องรอจนถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้าจึงจะเริ่มปลูกดอกไม้และพืชพันธุ์ต่างๆ ได้”
พ่อบ้านชื่อไอวิส ฮาร์ลิง ชายวัยราวสี่สิบปีผู้มักรักษาภาพลักษณ์เคร่งขรึมและพิถีพิถันในทุกเรื่อง เดินเข้ามารายงานความคืบหน้าของงานต่อหน้าจั่วซือด้วยตนเอง
ในฐานะสมาชิกที่ขึ้นทะเบียนกับสมาคมพ่อบ้านแห่งวอเตอร์ดีพ แม้กระทั่งปู่ของเขาก็เคยรับใช้ขุนนางคนหนึ่งมานานหลายสิบปี เขาจึงเข้าใจหน้าที่การงานของตนเองเป็นอย่างดี อีกทั้งยังรู้ด้วยว่าต้องแสดงท่าทีและให้บริการเช่นไร จึงจะทำให้นายจ้างพึงพอใจได้มากที่สุด