เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 แล้วพบกันใหม่!
“ไอ้เวรเอ๊ย! ใครก็ได้บอกข้าทีว่าปีศาจพวกนี้โผล่มาจากไหนกันวะ?”
นักรบมนุษย์ผู้สวมเกราะแผ่นเหล็กเหวี่ยงดาบใหญ่สองมือ ผลักปีศาจหนาม (บาร์บาซู) สองตนที่ถือมีดพร้าขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาให้ถอยร่นไป ก่อนจะกัดฟันสบถด่าเสียงดัง
เมื่อมองจากใบหน้าที่แดงระเรื่อเล็กน้อย ก็เห็นได้ไม่ยากว่าก่อนหน้านี้เขาคงดื่มจนเมามาย แล้วฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ กระทั่งถูกเสียงพังประตูปลุกให้ตื่นขึ้น สุดท้ายจึงถูกลากเข้ามาพัวพันกับการต่อสู้อันไร้ที่มาที่ไปครั้งนี้
คนแคระบรูโทเหวี่ยงขวานสังหารลาร์วาที่กรูกันเข้ามาหลายตนรวดเดียว โดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง ก่อนตะโกนตอบว่า “เจ้าทึ่ม! หรือเจ้าไม่รู้ว่าประตูมิติใต้ดินของปราสาทดรากอนสเปียร์นั่น เชื่อมต่อไปยังอเวอร์นัส นรกบาอาทอร์ชั้นแรก? ปีศาจพวกนี้ต้องมาจากทางนั้นแน่นอน”
“แต่ไม่ใช่ว่าประตูมิตินั่นถูกจอมเวทจากวอเตอร์ดีพผนึกไว้แล้วหรอกหรือ?” นักรบมนุษย์ถามไล่ด้วยสีหน้าฉงน
“ผนึกงั้นหรือ? ฮ่า! ถ้าเจ้าเชื่อคำพูดเหลวไหลของพวกจอมเวทเหล่านั้น ก็ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าการผนึกอะไรย่อมต้องมีวิธีเปิดออกได้ทั้งนั้น ดูจำนวนปีศาจพวกนี้สิ ข้ากล้าเอาหัวเป็นประกันเลยว่าพวกมันต้องใช้วิธีอะไรสักอย่างเปิดผนึกประตูมิติออกมาแน่”
น้ำเสียงของบรูโทเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยถากถาง
เช่นเดียวกับคนแคระส่วนใหญ่ เจ้าหมอนี่มีอคติและไม่ไว้วางใจพลังเวทอาคมอย่างเห็นได้ชัด
ความรู้สึกไม่ชอบพาลลามไปถึงผู้ร่ายเวทอาคมอย่างจอมเวทและผู้ใช้เวทโดยกำเนิดด้วยเช่นกัน