เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 สมกับเป็น “ออร์ค” อย่างแท้จริง
เพียงแค่ 【คาถาลูกไฟ】 หนึ่งลูกกับการตายของก็อบลินไม่กี่สิบตน เห็นได้ชัดว่ายังไม่เพียงพอที่จะทำให้กองทัพอสูรที่มีจำนวนมหาศาลหวาดกลัวจนถอยหนี
แต่ปัญหาก็คือ ผู้ที่ปล่อย 【คาถาลูกไฟ】 ออกมาไม่ใช่จั่วซือ หากเป็นไม้เท้าเวทมนตร์เล่มหนึ่งที่ไม่มีใครรู้ว่าเก็บสะสม 【คาถาลูกไฟ】 เอาไว้มากมายเพียงใด
เนื่องจากกองทัพอสูรกลุ่มนี้เกิดจากการรวมตัวกันของเผ่าพันธุ์และชนเผ่าต่างๆ ที่แตกต่างกัน
ดังนั้นจึงไม่มีหัวหน้าเผ่าหรือผู้นำชนเผ่าคนใดเต็มใจเอาชีวิตของตนเองและสมาชิกในเผ่าไปเสี่ยงทดสอบว่าไม้เท้าเล่มนั้นยังสามารถยิงลูกไฟออกมาได้อีกกี่ลูก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อปราศจากการควบคุมของมังกรแดงและสิ่งวิเศษแล้ว ทุกคนต่างปลดปล่อยสันดานเห็นแก่ตัวและเอาแต่ได้ของฝ่ายอธรรมออกมาอย่างเต็มที่
แม้แต่ก็อบลินซึ่งอยู่ในระดับต่ำสุดของกองทัพ ทำหน้าที่เป็นทั้งแรงงานทาสและพลีชีพรับคมอาวุธ หลังจากได้ลิ้มรสลูกไฟเข้าไปหนึ่งลูก ก็ยังรู้จักฉลาดเอาตัวรอดขึ้นไม่น้อย