เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ปฏิบัติการช่วยเหลือเชลย
เมื่อเวลาล่วงเข้าสู่ช่วงดึกของกลางคืน ราวตีสาม ค่ายอสูรทั้งค่ายก็ตกอยู่ในความเงียบสงัดแล้ว
โดยเฉพาะพวกฮาล์ฟออร์คที่เดิมทีก็แทบไม่มีความรับผิดชอบหรือระเบียบวินัยอยู่ในตัว ส่วนใหญ่ไม่หลับใหลไปแล้ว ก็อยู่ในสภาพง่วงงุนจนแทบลืมตาไม่ขึ้น หรือไม่ก็หลับๆ ตื่นๆ ทั้งที่ยังหลับตาอยู่
ส่วนเรื่องการเฝ้าคุมเชลยนั้น...
ขออภัยด้วย!
พวกมันไม่คิดเลยแม้แต่น้อยว่า มนุษย์ที่ทำงานใช้แรงงานหนักมาตลอดทั้งวัน แถมยังแทบไม่ได้กินอาหาร จะมีปัญญาหนีออกจากค่ายที่เต็มไปด้วยอสูรนานาชนิดได้
ยิ่งไปกว่านั้น อย่างน้อยฮาล์ฟออร์คก็ยังมีสายเลือดมนุษย์อยู่ครึ่งหนึ่ง
เมื่อต้องปฏิบัติต่อมนุษย์ คนแคระ ฮาล์ฟลิง และโนมส์ ต่อให้ท่าทีของพวกมันจะเลวร้ายเพียงใด อย่างน้อยก็ไม่ถึงขั้นมองอีกฝ่ายเป็นอาหาร
นี่จึงเป็นเหตุผลที่พวกฮาล์ฟออร์คได้รับมอบหมายให้มาทำหน้าที่เฝ้าคุมและจัดการเชลย