เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 89 ข้าไม่รู้
เวลาประมาณสองทุ่ม เดิมทีควรเป็นช่วงเวลาที่คึกคักที่สุดของวัน ณ โรงเตี๊ยม ‘ห้วงเวลาแห่งความรื่นเริง’
นักผจญภัยสารพัดกลุ่ม ทหารรับจ้าง กะลาสีที่เพิ่งขึ้นฝั่ง พวกนักเลงหัวไม้ ตลอดจนกรรมกรท่าเรือที่ตรากตรำทำงานมาทั้งวัน ต่างพากันมารวมตัวกันที่นี่โดยไม่ได้นัดหมาย พวกเขากินอาหารชุดราคาถูก ดื่มเบียร์เจือจางด้วยน้ำไปพลาง พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวน่าสนใจที่เพิ่งเกิดขึ้นในช่วงนี้ไปพลาง และถือโอกาสชื่นชมลีลายั่วยวนของนางรำที่เจ้าของโรงเตี๊ยมจ้างมาด้วยเงิน
กล่าวได้ว่า สำหรับพวกเขาแล้ว นี่คือช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนและความบันเทิงเพียงอย่างเดียวที่มี
แต่น่าเสียดาย วันนี้แม้แต่ความสุขเล็กน้อยเพียงเท่านี้ก็ยังถูกพรากไป
ภายในโรงเตี๊ยมทั้งแห่งเงียบกริบราวกับป่าช้า แขกทุกคนต่างก้มหน้าก้มตากินอาหารในจานของตนอย่างเงียบเชียบ นานๆ ครั้งจึงจะยกเครื่องดื่มขึ้นจิบสักอึก