กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 พวกเจ้าหนีไปไม่ได้แม้แต่คนเดียว
“กัป... กัปตัน! ตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรกันดี?” ฮอบก็อบลินตัวหนึ่งถามด้วยเสียงสั่นเครือ
ไม่ว่าใครก็ตาม หากถูกสิ่งมีชีวิตอันเดดมากกว่าสองร้อยตนล้อมเอาไว้ ย่อมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัว
ไม่เห็นหรือว่าแม้แต่อสูรกายกินคนที่ปกติสมองทึบ มีแต่จะพุ่งเข้าไปทุบตีอย่างบ้าคลั่ง ยังระมัดระวังตัวพลางค่อยๆ ถอยหลังเลยไม่ใช่หรือ?
ส่วนพวกครึ่งออร์คที่ไม่เคยมีความเกี่ยวข้องกับคำว่า ‘ความภักดี’ เลยแม้แต่น้อย ตอนนี้ก็หันกลับไปมองเรือไม้ลำเล็กที่คว่ำอยู่บนชายหาดหลายครั้งแล้ว
หากไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของกัปตัน ‘มือโลหิต’ ยังพอมีอำนาจข่มขู่พวกมันอยู่บ้าง เกรงว่าพวกมันคงแตกกระเจิงหนีเอาตัวรอดกันไปนานแล้ว