กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในทุกเรื่อง คือการคิดไปเอง
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหล่าโจรสลัดรอบตัวที่ต่างเผยแววตาดุร้าย นักรบกลับแสดงท่าทีสงบนิ่งอย่างยิ่ง ไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
เขาเดินตรงไปยังกองไฟอย่างไม่รีบร้อน ก่อนหยุดลงห่างจากฮาเล็ตไม่ถึงสามเมตร แล้วก้มศีรษะคำนับอย่างสุขุมเยือกเย็น “สวัสดี กัปตันมือโลหิต ข้ามาในนามของนายท่าน เพื่อเจรจากับท่านสักครั้ง”
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นทหารที่จั่วซืออัญเชิญออกมานั่นเอง
ในเวลานี้ สิ่งมีชีวิตอัญเชิญตนนี้ซึ่งมีสติปัญญาและความคิดไม่ต่างจากมนุษย์ทั่วไป ได้กลับมาสวมอาวุธและเกราะโซ่ของตนอีกครั้ง ทั่วร่างแผ่รังสีความมั่นใจอันแรงกล้าที่เกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้