เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 วิธีสังหารคนมีอยู่มากมาย ไม่จำเป็นต้องต่อสู้กันเสมอไป
การหายตัวไปของมนุษย์ ฮาล์ฟออร์ค และฮอบก็อบลินกว่ายี่สิบคน สำหรับกลุ่มโจรสลัดที่มีสมาชิกมากกว่าสองร้อยคนและกระจายตัวกันอยู่ทั่วทั้งเกาะแล้ว ย่อมเป็นเรื่องเล็กน้อยจนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น
ทว่าเมื่อยามสนธยามาเยือน ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ลับต่ำลงสู่เส้นขอบฟ้าทางทิศตะวันตก สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปบ้าง
เห็นได้ชัดว่าเหล่าคนที่ก่อนหน้านี้ยังแยกย้ายกันค้นหาตามป่า พงหญ้า และพุ่มไม้ทีละสองสามคน กำลังเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปรวมตัวกันที่ชายหาดซึ่งพวกเขาขึ้นฝั่งและจอดเรือเล็กเอาไว้
ไม่นานนัก กองฟืนขนาดมหึมาที่ก่อขึ้นจากท่อนไม้ก็ถูกจุดไฟจนลุกโชน
ทหารที่พักผ่อนมาตลอดทั้งวันยืนอยู่บนยอดเขา มองภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไกลออกไป ก่อนหันหลังกลับเข้าไปในถ้ำทันที เพื่อรายงานต่อผู้เรียกอัญเชิญของตนว่า “นายท่าน พวกโจรสลัดกำลังทยอยไปรวมตัวกันอยู่ที่แห่งเดียว ข้าคิดว่าอีกไม่นานพวกมันคงพบว่ามีสหายหายไปจำนวนมาก”
“โอ้? ในที่สุดก็เริ่มรวมกลุ่มกันแล้วสินะ?”
ดวงตาทั้งสองข้างของจั่วซือเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย แม้แต่มือที่กำลังกวนหม้อก็หยุดชะงักลง
“หม้อ” ที่ว่านี้เป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นจากอาวุธโลหะอย่างดาบโค้งและดาบยาวของโจรสลัดที่ถูกกำจัดไป โดยใช้ความสามารถ 【ขึ้นรูป】 ของอาชีพผู้สร้าง
ส่วนของเหลวข้นเหนียวที่กำลังถูกกวนผสมกับน้ำอยู่ภายในหม้อนั้น เป็นเมล็ดพืชชนิดหนึ่งที่ถูกบดละเอียดและเติมน้ำลงไปเล็กน้อย