กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 424 ผมช่วยแล้ว
ในใจเจียงอวี่รู้สึกหนักอึ้งอยู่บ้าง เขารู้ว่าเรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับตัวเขา และเขาเองก็ไม่ใช่คนใจบุญที่เห็นใครก็ต้องช่วย
แต่วันนี้ได้มาเจอภาพแบบนี้ ถ้าเขาทำอะไรสักอย่างไม่ได้ เขากลัวว่าวันหลังนึกขึ้นมาแล้วจะเสียใจ
“แบบนี้” เจียงอวี่หยิบนามบัตรใบหนึ่งยื่นให้แม่ของเสี่ยวซิน “ผมเป็นเจ้าของเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์อวี่เซิ่งกับเสื้อผ้าเอเลียน ไม่รู้ว่าพวกคุณเคยได้ยินชื่อไหม แต่ผมยินดีให้กองทุนการศึกษาแก่ลูกของคุณจนถึงมหาวิทยาลัย ผมจะให้ค่าใช้จ่ายดำรงชีพเดือนละสามสิบหยวนแก่เด็ก พวกเขาออกไปทำงานตอนนี้ก็คงหาได้ประมาณนี้ พวกคุณคิดว่าเป็นอย่างไร?”