0153

⬢⬢⬢

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบสาม โอกาสทางธุรกิจใหม่

หลิวเผิงขมวดคิ้วคำนวณครู่หนึ่ง “ห้าครัวเรือนครับ แต่ยกเว้นบ้านผู้ใหญ่บ้าน ที่เหลือล้วนเป็นเครื่องขาวดำ”

“แล้วโทรทัศน์หนึ่งเครื่องราคาเท่าไรล่ะ”

“ห้าร้อยถึงหกร้อยครับ คนในหมู่บ้านเราไม่ใช่ซื้อไม่ได้กันทั้งหมด แค่ไม่มีคูปอง”

หลิวเผิงขมวดคิ้ว เขาออมเงินมาหลายปี ซื้อโทรทัศน์สักเครื่องก็เพียงพอ แต่เขาก็แย่งคูปองซื้อโทรทัศน์ไม่ได้

“มีพวกใจดำ พวกที่คูปองเหลือขายใบละห้าร้อย ราคาเท่าโทรทัศน์เลย แถมต่อให้มีคูปอง โทรทัศน์ก็มีไม่มาก แย่งยาก”

ได้ยินเช่นนั้น ในดวงตาของเจียงอวี่ก็วาบแสงขึ้นมาเล็กน้อย

ตอนนี้โทรทัศน์เป็นของที่คนมีเงินเท่านั้นถึงซื้อได้ แถมยังต้องใช้คูปองในการจัดสรร

นี่แสดงว่าอะไร