0033

⬢⬢⬢

ตอนที่ 33 นี่คือหลานชายของฉัน

“เรียกยังไงก็ไม่ตื่น เมื่อเช้ายังปกติดีไม่ใช่หรือ” เจียงอวี่ร้อนใจ วิ่งตรงไปยังบ้านท่านผู้เฒ่าเติ้งทันที

ประตูบ้านท่านผู้เฒ่าเติ้งล็อกจากด้านใน เจียงอวี่มองผ่านหน้าต่างเห็นท่านนอนอยู่บนเตียง ตะโกนหลายครั้งก็ไม่มีใครขานรับ จึงถีบประตูเปิดออกไปเลย

“พี่ชาย คุณปู่เติ้งเป็นอะไรไป” อีอีน้ำตาไหลออกมาแล้ว

เรื่องอื่นเด็กไม่เข้าใจ แต่ใครดีกับเธอเธอรู้ได้

คุณปู่เติ้งภายนอกดูดุๆ แต่บางครั้งออกไปข้างนอกก็ยังซื้อขนมเค้กซานจามาให้ ซื้อตุ๊กตามาให้ อีอีถือคุณปู่เติ้งเป็นคุณปู่แท้ๆ ของตัวเองจริงๆ

เจียงอวี่ลองเอามือไปแตะจมูกท่านผู้เฒ่าเติ้ง ยังมีลมหายใจ ถึงได้โล่งใจ