0020

⬢⬢⬢

บทที่ยี่สิบ ได้ที่ตั้งร้านค้าแล้ว

เจียงอวี่ชะงักเล็กน้อย การชักชวนสวี่จ้วงนั้น แน่นอนว่าเขาเคยคิดเรื่องนี้มาก่อน

สวี่จ้วงมีฝีมือและก็หัวไว แต่ตอนนี้เขากำลังบุกเข้าสู่อุตสาหกรรมเสื้อผ้า สวี่จ้วงไม่มีสายตาของยุคหลัง จะไหวหรือ

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เจียงอวี่ตบไหล่สวี่จ้วง “พี่สวี่ ผมทำอุตสาหกรรมเสื้อผ้า ขายส่วนใหญ่เป็นเสื้อผ้าผู้หญิง การไปรับสินค้าและเลือกเสื้อผ้าพวกนี้ พี่ทำได้ไหม”

“ตอนนี้ทำไม่ได้ แต่ผมเรียนได้”

สวี่จ้วงสีหน้าแน่วแน่ เขาก็อายุยี่สิบกว่าปีแล้ว ต่อไปต้องสร้างครอบครัว ยังคิดจะช่วยอาจารย์และภรรยาอาจารย์บริหารสำนักศิลปะการต่อสู้ให้เจริญรุ่งเรือง

ช่วงวันที่ตามเจียงอวี่มา เขาก็ดูออก เจียงอวี่ในอนาคตต้องเป็นคนที่หาเงินได้เก่งแน่นอน