กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 คนชั่วห้ำหั่นกันเอง
หลี่เจี้ยนถงชะงักไปเล็กน้อย ไอ้หมอนี่เจียงอวี่รับคำตอบกลับมาเร็วเกินไปแล้วจริง ๆ
เขามองถุงในมืออีกครั้งก็ต้องตกใจจนตัวลอย
สุราเหมาไถมากขนาดนี้เนี่ยนะ
ยุคนี้การให้ของขวัญ แค่ให้น้ำตาลทรายขาว ให้อาหารกระป๋องสักสองสามกระป๋องก็ถือว่ามากแล้ว นี่มันเรื่องใหญ่โตขนาดไหนกัน
หลี่เจี้ยนถงกลืนน้ำลาย ฝืนใจพูดว่า “ผมก็ทำได้เท่าที่ทำได้นะ คุณว่ามาก่อนเถอะว่ามีเรื่องอะไร”
“ก็แบบนี้ครับ หลังจากนี้ผมอยากเปิดหน้าร้านที่เมืองซู วางแผนจะเช่าบ้านแถวนี้ ก็เลยอยากฝากให้คุณช่วยหาช่องทางให้หน่อย”
ได้ยินดังนั้น หลี่เจี้ยนถงถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
เขาเผลอมองเจียงอวี่ด้วยความชื่นชมมากขึ้น สหายน้อยคนนี้ใจกว้างจริง ๆ