กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 9 เรียกค่าคุ้มครอง
หน้าของหลี่เจียแดงก่ำ แต่เมื่อรับปากว่าจะช่วยแล้วเธอก็ทิ้งงานเดินจากไปไม่ได้ จึงได้แต่ถือโทรโข่งตะโกนขึ้น “เมืองเผิงเฉิงแห่งมณฑลเยว่ เมืองเผิงเฉิงแห่งมณฑลเยว่……”
ความจริงพิสูจน์ว่าคำโฆษณานี้แพร่เชื้อได้ดีมาก ไม่นานคนที่ซื้อของอยู่รอบ ๆ ก็รู้สึกว่าตนเองเผลอพึมพำประโยคนี้ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
โดยเฉพาะคำอย่าง “จำนวนจำกัด” “ลดราคา” ไม่ว่าจะยุคสมัยใด ผู้หญิงก็ฟังไม่ได้ทั้งนั้น
ไม่ทันไรก็มีคนล้อมเข้ามากลุ่มหนึ่ง
ลูกค้าสาวคนหนึ่งชี้ไปที่กระโปรงตัวหนึ่งแล้วถาม “ตัวนี้ราคาเต็มเท่าไหร่”