0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 พบจางเสี่ยวหลาน

จากเมืองซูถึงเมืองหยางเฉิงต้องใช้เวลากว่ายี่สิบชั่วโมง สมัยนี้บนรถไฟก็วุ่นวายอีก จะนั่งตั๋วชั้นธรรมดารึ? เขาก็รอให้เงินหายน่ะสิ

เพียงแต่ทรัพยากรรถไฟยุคแปดสิบนั้นตึงตัวเกินไป แต่ละขบวนมีตู้นอนอยู่แค่ไม่กี่ที่ ไม่ใช้เงินกรุยทางหน่อยยังคิดจะซื้อตั๋วตู้นอนอีกหรือ?

พนักงานขายตั๋วนับเงินในมือเสร็จแล้วเงยหน้ามองเจียงอวี่แวบหนึ่ง หยิบตั๋วตู้นอนยื่นให้เจียงอวี่

บ่ายโมง เจียงอวี่หอบถุงถั่วธัญพืชและน้ำขึ้นรถไฟ

ไม่ใช่ว่าเขาซื้อข้าวบนรถไม่ไหว เพียงแต่ตอนนี้ซื้อข้าวบนรถก็เหมือนโบกมือเรียกขโมยว่า มาสิ ข้ามีเงิน รีบมาขโมยข้าเถอะ