บทที่ 18 — เด็กกำพร้ากับความซาบซึ้ง

— ลูน่า —

ตอนนี้ใจเย็นลงแล้ว มาคิดกันหน่อยว่าทำไมพวกเทพธิดาถึงใส่คำสาปนี้ให้เรา

พวกนางแอบส่องเรามาชัด ๆ ขนาดรู้ความปรารถนาลับของเราที่อยากรู้ว่าการเป็นผู้หญิงมันรู้สึกยังไงด้วยซ้ำ ถ้างั้น ทำไมถึงไม่ทำให้ความปรารถนาที่ใหญ่ที่สุดของเราเป็นจริงล่ะ?

เดี๋ยวนะ ก็ทำให้เป็นจริงแล้วไม่ใช่เหรอ? เรามีครอบครัวที่รักเราแล้วนี่นา แล้วทำไมต้องใส่อะไรที่อาจทำให้เราเกลียดโลกนี้ลงไปอีก? นั่นมันน่าจะเป็นสิ่งที่เทพธิดาแห่งความมืดทำมากกว่าไม่ใช่เหรอ?