บทที่ 147: แผนร้าย

บทที่ 147: แผนร้าย

เวินหลิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหยิบบัตรคู่หูใบนั้นออกมาจากกระเป๋า

บัตรสะท้อนแสงสีเงินเย็นตาใต้ไฟหน้ารถ เธอจ้องคำอธิบายของระบบอยู่นาน

แค่ผูกมัดกัน ก็จะกลายเป็นคู่หูกันถาวร และอีกฝ่ายจะทำร้ายเธอไม่ได้

ชื่อของหลินเซิน เสิ่นจือ เซวียเถา และหลีจือผุดขึ้นมาในหัวเธอ…

แต่หลังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ยัดบัตรกลับเข้าไปในกระเป๋า

“รู้สึกว่ายังไม่ถึงเวลา”

เธอพึมพำเสียงเบา ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมหน้า เสียงอู้อี้อยู่ใต้ผืนผ้า

เวินเมาเมาพลิกตัวในอ้อมแขนของเธอ นอนหงายเหยียดแขนขา

ตอนนั้นเอง ม่านข้อความอีกสองสามบรรทัดก็ลอยผ่านไป