บทที่ 120: ช่วงเส้นทางพิเศษ: ทุ่งรกร้างหินกรวด

บทที่ 120: ช่วงเส้นทางพิเศษ: ทุ่งรกร้างหินกรวด

【โคลเวอร์สี่แฉก】: พวกเธออย่าเอาแต่แย่งของกันสิ ตกลงช่วงกระแสน้ำขึ้นลงนี่จะจบเมื่อไหร่ รถฉันใกล้พังเต็มทีแล้ว

【โจ๊กขาวหนึ่งชาม】: ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน มอนสเตอร์มีมากขึ้นเรื่อยๆ สู้ก็สู้ไม่ไหว หนีก็หนีไม่รอด

【aaa ผู้ค้าส่งวัสดุก่อสร้าง】: ค่อยๆ ทนไปแล้วกัน ยังไงช่วงเหมันต์ครั้งก่อนก็ผ่านแบบนี้มาเหมือนกัน

เวินหลิงมองดูการพูดคุยในช่องแชตที่คึกคักขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่ได้พูดแทรก ก่อนจะปิดหน้าต่างข้อมูลไปอย่างลวกๆ

เวินหลิงมองออกไปนอกหน้าต่างพลางขมวดคิ้ว

“ช่วงเส้นทางพิเศษนี่ดูท่าจะไม่ค่อยชอบมาพากล”

ในสัมผัสรับรู้ของเธอ นอกจากหีบสมบัติเมื่อครู่นี้แล้ว กลับไม่มีอย่างอื่นอีกเลย