บทที่ 115: 【เรือนน้อยเถาวัลย์เขียว】

บทที่ 115: 【เรือนน้อยเถาวัลย์เขียว】

เวินหลิงยิ้ม แล้วคีบเนื้อชิ้นหนึ่งใส่ปากตัวเองด้วย

เธอเคี้ยวสองสามครั้ง ก่อนจะหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ

“เคี้ยว... ว่าแต่ ฝีมือทำอาหารของหลินเซิน...เคี้ยว...ก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ!”

เธอกินไปพลางเปิดช่องสนทนาสาธารณะของเขต 8 ขึ้นมาดู

【โคลเวอร์สี่แฉก】: พวกนายได้ยินกันหรือยัง? เทพหลิงเหมือนจะเข้าไปในซากโบราณระดับเทพอะไรนั่นจริง ๆ นะ

【aaa ผู้ค้าส่งวัสดุก่อสร้าง】: ได้ยินแล้ว ม่านข้อความพูดถึงกันจนวุ่นวายไปหมด

【อาปาอาปา】: เธอเก่งเกินไปแล้ว ฉันเชื่ออยู่แล้วว่าเทพหลิงต้องทำได้!

【โจ๊กขาวหนึ่งชาม】: นั่นมันอาชีพระดับเทพเลยนะ อยู่กันคนละระดับกับพวกเราแล้ว