บทที่ 94: เจ้าหน้าที่ตำรวจฮอว์กกับสัญญาณไฟจราจร

บทที่ 94: เจ้าหน้าที่ตำรวจฮอว์กกับสัญญาณไฟจราจร

เวินหลิงเองก็นั่งลงเช่นกัน ก่อนคีบกับข้าวเข้าปากหนึ่งคำ

ขณะที่เธอเคี้ยวอาหาร ปลายหางก็ยื่นออกมาจากด้านหลัง วกอ้อมพนักเก้าอี้ไปหยอกเวินเมาเมาเบาๆ

เวินเมาเมากำลังก้มหน้าก้มตากินอย่างรีบร้อน จู่ๆ ก็ถูกสะกิด มันจึงสะบัดหัวตามสัญชาตญาณ

มันไม่สนใจเธอ เพียงเปลี่ยนทิศแล้วกินต่อเงียบๆ

เวินหลิงถูกมันทำให้หลุดหัวเราะ จากนั้นก็พิงพนักเก้าอี้แล้วค่อยๆ ดื่มโจ๊กขาวที่เหลือจนหมด

เธอปัดเศษอาหารออกจากมือ แล้วล้มตัวกลับลงบนเตียงนุ่มๆ

รถบ้านยังคงแล่นต่อโดยไม่หยุด ระบบนำทางอัตโนมัติยังพารถมุ่งหน้าไปด้วยความเร็วคงที่

เวินหลิงเพิ่งนอนลงได้ไม่นาน ก็ใช้【วาสนานำทาง】ไปหนึ่งครั้ง