บทที่ 89: เก็บงาน

บทที่ 89: เก็บงาน

เมื่อสัตว์เจาะหินกระดองเขียวเห็นพวกเดียวกันล้มลง มันก็พุ่งเข้ามาหาเธออย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม

แต่มันเพิ่งวิ่งไปได้สองก้าว เวินเมาเมาก็กระโดดลงจากไหล่ของเวินหลิง

เจ้าตัวเล็กลงพื้น กดขาหน้าต่ำ โก่งหลัง แล้วส่งเสียงร้องแหลมว่า “จี๊!”

สัตว์เจาะหินกระดองเขียวไม่เห็นกระรอกตัวเท่าฝ่ามือนี้อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย ยังคงก้มหน้าพุ่งตรงต่อไป

ขาหลังของเวินเมาเมาถีบพื้นอย่างแรง ร่างของมันพุ่งราวกับกระสุนปืนใหญ่สีน้ำตาล ก่อนกระโจนขึ้นไปบนขาหน้าที่สัตว์เจาะหินยื่นออกมา

จากนั้นมันก็กัดเข้าที่ร่องข้อต่อขาหน้าของสัตว์เจาะหินเต็มแรง