บทที่ 87: บ่นระบาย

บทที่ 87: บ่นระบาย

คำพูดรัวเป็นชุดของเวินหลิงทำให้ผู้คุมสอบถึงกับอึ้ง

เธอขมวดคิ้ว ลูบคาง แล้วก็ยืนอยู่หน้าประตูอยู่นานพักใหญ่

“รออยู่นี่นะ ฉันจะไปขอคำแนะนำจากผู้บังคับบัญชาก่อน”

ผู้คุมสอบหันหลังเดินเข้าไปด้านใน ประตูสีเทาปิดลงอีกครั้ง

เวินหลิงยืนอยู่หน้าประตู หางแกว่งไปมาซ้ายขวาอย่างอยู่ไม่สุข พลางจ้องประตูที่ปิดสนิทบานนั้น

【วัชพืชกลิ้งลม】: จริงด้วย! ตามกฎหมายระหว่างดวงดาว ความรับผิดชอบของระบบขับขี่อัตโนมัติถูกกำหนดให้เป็นของระบบยานพาหนะโดยตรง ไม่เกี่ยวกับคนขับเลย

【บริการครบวงจร】: ถ้ารถของเธอขับเคลื่อนอัตโนมัติได้เต็มรูปแบบจริงๆ เธอก็ไม่จำเป็นต้องมีใบขับขี่ แค่ระบบยานพาหนะมีสิทธิ์ใช้งานบนถนนอย่างถูกกฎหมายก็พอ