บทที่ 81: สถานทดสอบคมน้ำแข็ง

บทที่ 81: สถานทดสอบคมน้ำแข็ง

เวินหลิงเร่งฝีเท้า วิ่งตึงตังเข้าไปในห้องน้ำ

เธอเปิดก๊อกล้างหน้า ก่อนรวบผมยาวสีฟ้าม่วงที่สยายลงมาถึงเอวขึ้นลวกๆ

“ว่าแต่ ผมยาวเกินไปหน่อยหรือเปล่านะ”

มือที่กำลังรวบผมของเวินหลิงชะงักไปชั่วขณะ เธอลังเลเล็กน้อยแล้วส่ายหน้า

“ช่างเถอะ ตอนนี้ยังไม่ค่อยเกะกะเท่าไร ไว้ค่อยจัดการทีหลังแล้วกัน”

หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เวินหลิงก็กลับมายังพื้นที่พัก ถอดรองเท้าแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงอีกครั้ง

รถบ้านยังแล่นไปข้างหน้าอย่างราบรื่น ลมอุ่นจากระบบควบคุมอุณหภูมิภายในรถพัดจนคนรู้สึกขี้เกียจไปทั้งตัว

เธอส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วใช้【วาสนานำทาง】 พบว่ามีจุดแสงสีฟ้าอยู่ข้างหน้าราวยี่สิบกิโลเมตร

“เอ๊ะ ไม่เลวนี่ หีบสมบัติ!”